Obrót pozaapteczny w Polsce pozwala na zakup lekarstw dostępnych bez recepty między innymi w sklepach zielarsko-medycznych, spożywczych, specjalistycznego zaopatrzenia medycznego. Oraz w kioskach czy na stacjach benzynowych.
Farmaceuta w Polsce nie musi prowadzić wyżej wymienionych punktów z wyjątkiem sklepów zielarsko-medycznych. Prowadząc taką placówkę, należy być farmaceutą lub mieć ukończony kurs II stopnia z towaroznawstwa zielarskiego.
Leki w Polsce sprzedawane w placówce obrotu pozaaptecznego muszą spełniać określone kryteria. A także muszą należeć do leków sprzedawanych bez recepty przez co najmniej 5 lat. Mogą to być także leki roślinne.
Obrót pozaapteczny w Polsce – Podstawa prawna
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne Dz.U. z 2008 Nr 45, poz. 271, z późn. zm.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia   2 lutego 2009 r. w sprawie kwalifikacji osób wydających produkty lecznicze w placówkach obrotu pozaaptecznego, a także wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal i wyposażenie tych placówek oraz punktów aptecznych Dz.U. Nr 21, poz. 118
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 października 2010 r. w sprawie wykazu produktów leczniczych, które mogą być dopuszczone do obrotu w placówkach obrotu pozaaptecznego oraz punktach aptecznych Dz.U. Nr 204, poz. 1353
Na podstawie materiałów: Ministerstwo Zdrowia – gov.pl
